Let's do it!

Hier is hij dan, het lang verwachte weblog over mijn 2011 reis ter voet door Nieuw Zeeland. Ik zal komende periode weinig gelegenheid hebben online te gaan en om dan toch iedereen op de hoogte te houden is dit de manier.

Een kleine introductie voor de gene die nog niet op de hoogte is van mijn plan. Een paar jaar geleden ben ik samen met Leonie na een fietstocht door een stuk van Asie in Nieuw Zeeland terecht gekomen. Het idee was om hier ook rond te gaan fietsen. We kwamen er echter al snel achter dat dit land niet zozeer geschikt (leuk) is om doorheen te fietsen, de echte pracht ligt ver van alle wegen vandaan. “Tramping” zoals ze hier meerdaagse bergwandelingen noemen is niet voor niks een erg populaire weekend besteding van veel mensen hier. Na een paar prachtige tramps besloot ik dat ik op een dag terug zou komen om mij puur en alleen op het wandelen te richten.

Dit idee heb ik nooit echt losgelaten en toen ik afgelopen zomer als verse vrijgezel bedacht wat ik deze winter eens voor avontuurlijks zou kunnen gaan doen kwam het al snel weer boven drijven. Hoe mooi zou het zijn om heel het zuidereiland te doorkruisen? Als een soort Frodo van 1,90m met volle bepakking dwars door het berglandschap, van noord naar zuid, door verschillende wandelroutes aan elkaar te knopen. Daarna komt natuurlijk de vraag of dit wel echt realiseerbaar is op een verantwoorde manier. Na wat internet rerearch bleek er een door vrijwilligers in kaart gebrachte route te bestaan. Een soort pieterpad van 3000 km, van het topje van het noordereiland naar het puntje van het zuidereiland. Hiervan zou ik dan mooi het zuiderlijke stuk kunnen pakken...

Zo’n tocht is niet geheel zonder risico's. De route loopt door zeer afgelegen gebieden en sommige stukken ben je tot 5-6 dagen wandelen verwijderd van andere mensen. De vraag was dan ook of ik dit alleen zou kunnen of willen. Die vraag werd snel weggenomen toen ik op een avond aan een kampvuur mijn Ierse vriend en college Kevin vertelde over mijn idee. Het enige wat hij zei was: “Wow, what an amazing idea!” Na een kleine 5 minuten stilte was het volgende wat hij zei: “Would you mind if I come with you?” Natuurlijk zou ik dat niet minden! Natuurlijk eerst zien dan geloven maar toen ik hem er een paar dagen later aan herinnerde en vroeg of hij serieus was zei hij met onvervalst Iers accent: “Hell yeah, let’s do it!”

So let's do it! Just keep on walking...